Het diepe water

Het verre eind van de weg. Geen bestemming om naar te jagen, maar een gebied dat opengaat zodra de grond er is. Voor wie er nieuwsgierig naar is — en voor wie het ook prima vindt om het te laten liggen.

Eerst dit, want het is het belangrijkste van deze hele tekst: wat hier staat is niet beter dan de rest. Het is niet het hogere niveau, niet de eindbaas, niet waar het “echt” om gaat. Wie diep gaat staat niet boven wie nog niet zover is — dat idee is precies het schoolplein, alleen met een spiritueel sausje, en daar willen we juist vanaf.

Dit gebied is ook geen doel. Je bereikt het niet door harder te reiken; reiken is juist wat het wegduwt. Het dient zich aan, of niet, op zijn eigen moment, als je ver genoeg naar binnen bent gegaan en zacht genoeg bent geworden. Je hebt het niet nodig voor een rijk leven — de gewone weg geeft je dat al ruimschoots. Dit is voor wie de grond heeft en wie de nieuwsgierigheid voelt trekken. Verder niets.

Vanaf hier, voor wie verder wil:

• Uit de concepten — wat er overblijft als je het denken helemaal tot het einde volgt.
• Vervloeien, tot voorbij de grens — hoe de scheiding tussen twee mensen in intimiteit bijna kan oplossen.
• Het zelf dat wegvalt — wat er kan gebeuren in de diepste stilte, en hoe je deel blijkt van het geheel.
• En dan: de afwas — waarom dit je niet bijzonder maakt, maar eerder gewoner.

Begin bij: Uit de concepten →