Vervloeien, tot voorbij de grens

In aanraking voelde je het al: de grens tussen jou en de ander kan zacht worden. In seks gaat dat het verst van alles wat de meeste mensen ooit meemaken.

Niet de seks van presteren, van een script afwerken, van toewerken naar een einde. Die houdt je juist in je hoofd en achter je grens. Maar trage, aanwezige seks — waarin je niets hoeft, niets bewijst, alleen voelt wat er is en blijft bij wat er gebeurt — kan een punt bereiken waar twee mensen zo open en zo aanwezig zijn dat de scheiding tussen hen bijna oplost. Geen twee losse lichamen die iets doen, maar één veld dat beweegt. Het is de diepste versmelting die ons als mens gewoon ter beschikking staat, midden in het gewone leven. Daarom is het zo’n krachtige plek. En daarom vraagt het alles wat de hele weg je heeft geleerd: vertragen, voelen, je openen, bij jezelf blijven en je tegelijk durven verliezen.

Verder lezen: Het zelf dat wegvalt →